is toegevoegd aan uw favorieten.

Liederen en gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan Mina!

Wijze : Je vois déja se déployer tes ailes.

Voor mingevoel nog vreemd, en medelijden,

o Mina! gij 200 jong, zoo schoon, beweert het argloos hart aan vriendschap slechts te wijden, bij een geslacht dat u bemint en eert!

Doch lieve, gij bedriegt u met te wanen,

dat dan uw baan voor lijden wordt gespaard :

want, kost de min ons somtijds bittre tranen,

toch 2onder haar bestaat geen heil op aard !

Wilt gij dan steeds haar teedre macht weerstreven? Wierdt gij zoo mild met schoonheid dan bedeeld, om voelloos zoo aan alles vreemd te leven,

dat op deze aard der menschen zinnen streelt?

Waartoe die mond, waar lachjes lief zich banen? Waartoe dit oog, dat hemelvreugde baart?

Ach ! kost de min ons somtijds bittre tranen,

toch zonder haar bestaat geen heil op aard !

Aanzie die paarle, u glimt haar lichtstraal tegen ;

waar '1 beter, dat, voor ieders oog bedekt,

zij door de kunst die pracht niet hadd' verkregen, die ook uw schoon ten sieraad nu verstrekt?

Waar t u dan wel dien lichtstraalglans te tanen ? O neen! niet waar? Dat is geen schoone waard. Ach! kost de min ons somtijds bittre tranen,

toch zonder haar bestaat geen heil op aard !