is toegevoegd aan uw favorieten.

Liederen en gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu dat uw lier verbrijzeld ligt ten gronde,

verkracht men vrij onz' duurste rechten weêr;

weêr daaglijks slaat men Vlaandren wonde op wonde en tergend blikt de bastaard op ons neêr! De toekomst, die zoo gul ons tegenlachte,

voorspelt ons niets dan ramp, der slaven straf! — Des staan wij hier, om nieuwen moed en krachte, o Theodoor, te zoeken op uw graf!

De min des volks zal trouw uw graf omgeven, des grootsten zoons van 't groote Vlaanderland ; steeds zal uw naam op aller lippen zweven,

zoo lang nog eigen taal de borst ontspant.

Die naam zal ons ter ordeleuz' verstrekken :

Geen dwingeland zwaai' hier den ijzren staf!

Neen, vrije grond zal fier uwe assche dekken ; o Theodoor, dit zweeren we op uw graf

Mei 1854.

Frans van Oploo

Het Taelverbond. Mengelingen, 1854. bl. 38.

Het Handelsblad, 7 Mei 1854.

*