is toegevoegd aan uw favorieten.

Liederen en gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bezoekers krijgt zij eiken dag,

en haalt ze feestlijk aan ;

en zegt dan lachend, dat ik mag alleen uit wandlen gaan, — Ge past in ons gezelschap niet,

het spijt me, maar 't is zóó i — 't Is om te stikken van verdriet,

en dat verkroppen, oh !

Helaas ! helaas !

wat was ik dwaas mij aan een' vrouw te wagen ! Gelooft me vrij,

ik zal het mij mijn levenlang beklagen !

Mijn' kindren, da' 's het slimst van al,

gelijken wel op haar ;

maar hebben waarlijk niemedal

der trekken van hun' vaar !

Als 't mij met hen te spelen lust, dan roept Madam' gezwind :

Laat gij de kindren maar gerust!... Ik vraag u hoe gij 't vindt ?

Helaas ! helaas !

wat was ik dwaas mij aan een' vrouw te wagen ! Gelooft me vrij,

ik zal het mij mijn levenlang beklagen !