is toegevoegd aan uw favorieten.

Liederen en gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vergeten welk belang toen ons volk in 't harnas joeg ;

waarom het zegepralend 'nen troon aan stukken sloeg !

Zoodus, — ze zijn met negenen-veertig in getal,

die luid den strijd miskennen gestreên in Brussels wal !

Ze zeggen bij zichzelven : Wat reeds een vierde eeuw lang geduld werd, wordt het langer : geen schreeuwen maakt ons bang !

't Is waar, de Grondwet huldigt wel zeker talerecht...

't Papier is zoo verduldig,

gelijk het spreekwoord zegt.

In 't Fransch moet alles wezen; betalen mogen zij

in 't Vlaamsch, naar hun believen; die vrijheid gunnen wij.

Zoodus, — ze zijn met negenen-veertig in getal,

die zeggen : Gij moogt willen; wij willen niet : dat 's al !

Neen, heeren ! neen, dat 's al niet ! Zoo rekent gij niet af met hen, wier macht den zetel u in de Kamer gaf.

Gij wilt niet en vernedert u tot des onrechts tolk.

Gij zijt des volks verbeelders;

maar wij, wij zijn het volk !