is toegevoegd aan uw favorieten.

Liederen en gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want medicus en brouwer slagen

den spijker vast niet op den kop : U roep ik tot getuigen op,

wier schedels lauwerkronen dragen Voltaire, Goethe, Walter Scott, die op den koffie waart... verzot! Ja gij, wier naam de wereld huldigt, gij zijt, daar twijfelt niemand aan, niet slechts uw langgerekt bestaan, maar uwe scheppingskracht verschuldigd en dankt dus uwen glorietroon den zoeten drank der mokaboon !

't Is in het land der Arabieren,

volop gekoesterd door de zon, dat, eene weelde- en wellustbron, de koffieboom vooreerst zou tieren ; 't is daar, dat hij, als pyramied de flinke kruin naar boven schiet... Men kweekt hem wel in andre streken en brengt er zelfs op Java voort, die vruchten geeft van beste soort ; maar wie van koffie mee mag spreken, verkiest, aan goeds en fijns gewoon, den zoeten drank der mokaboon !

Den edelen nectar zelf bereiden

is vast mijne allergrootste vreugd. Het malen doet mij zulke deugd, dat ik er nooit mee uit kan scheiden ; en, als de moor zijn liedje zingt, dan zing ik mede, dat het klinkt ! Ik laat het water dapper stoomen,

en vul dan langzaam mijne kruik, die juist bevat in haren buik wat ik behoef om toe te komen..,

De geur is fijn, de kleur is schoon des zoeten dranks der mokaboon !