is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V/: verloren provincie. De koningin wenscht, integendeel, den vrede, Zij doet al het schoone van den vrede uitschijnen, en al het afschuwelijke van den oorlog. Maar dit alles te vergeefs. Ten jeinde raad doet zij den vorst ge'ooven, dat hun zoontje verongelukt is. En de vorst roept uit, dat hij gansch zijn rijk zou willen geven voor het 'leven van zijn kind. Men vat de partij welke de koningin uit den toestand weet te trekken, en — zij bekent gelogen te hebben : het ongeluk is niet geschied. Edoch zij heeft niet gelogen als vrouw, als echtgenoote, als moeder; zij heeft gelogen als vorstin, uit humaniteit.

Het reeds geteekend1 ultimatum wordt verscheurd.

<( Het volk zal u zegenen, besluit de edele vorstin, uw troon zal niet gesteund zijn op bergen menschenlijken, maar op de liefde van uw volk.

(( En moest eens een vijand het vaderland bedreigen, dan zal ik de eerste zijn om het toe te roepen:

« Ten strijde voor het Vaderland ! »

Er is in dit stukje geen spoor te vinden van intrigue; dfe thesis wordt echter op welsprekende wijze verdedigd met teen buitengewone warmte van gevoel. De aangehaalde argümenten zijn klemmend, krachtig en goed gedacht; zij zijn vervat in een flinke buigzame taal en een schitterenden stijl; met weinig middelen, ■— twee personen slechts, —' weet de schrijver hartroerende tooneelen samen te stellen.

J. H. Rossing, de gekende Hol'andsche criticus getuigde van Vorstenplicht, dat het was « een kleurrijk geschilderd tafereel, vol hartstocht en bloedwarmte ». (1)

Op 22 December 1892 genoot dit werk de eer inden Viaamschen schouwburg, te Brussel, in tegenwoordigheid van Hare Majesteit, de Koningin der Belgen en van prinses Clementina, vertdlkt te worden.

Ook werd het onder andere ten tooneele gebracht in Den Haag, ten jare 1910, ter gelegenheid van een grootsche openbare vergadering, als herinnering aan de opening van het Vredecongres in die stad. Bij ons weten werd ditzelfde thesisstuk ter gelegenheid van Congressen in *t Esperantisch voor een overtalrijk en zeer cosmopolistisch publiek, reeds drie maal opgevoerd, namelijk te Antwerpen, in Oogst 1911, te Spa op 11 Mei 1913 en te Brussel, op 23 Mei 1920.

(1) Nieuws van den Dag, Holland, 17 Oogst, zonder jaartal.