is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al lof! Enkel lof? vraagt de lezer. Neen toch!... want naast lofbetuiging, verscheer; over Roze Kate ook wel bedenkelijke critiek. Dat hoeft immers zoo : over een doodgewoon schrijver redetwist men niet en 't geval bewijst hier dat we in De Tière met een niet alledaagsc.h talent te doen hebben, die de critiek waardig is.

a) Zoo heette b.v. het stuk « te romantisch ».

b) i( De in actie gezette personages zijn onmogelijke menschen, ziekelijke naturen; »

c) Roze Kate is een monster van valschheid en schijnheiligheid. »

d) « Het geheele werk heeft iets drakerigs... »

Te romantisch?... En dit, trots zijn over 't geheel rea.istische strekking ? Men zei dat vroeger ook over Hermina! Goede God! Wat wordt er toch met die hooge termen als romantisch, realistisch, e. a., luchtig, omgesprogen! Smaak, mode van den dag, zeg ik. Hier passen wel de woorden die Ibsen eens uitsprak :

« Ik weet niet met juistheid, wat men tegenwoordig onder realisme verstaat, evenmin als ik begrijpen kan waarom, zoo hier als elders zich auteurs vereenigen om in realistische of idealistische richting te arbeiden, leder werkt voor zich en geeft uitdrukking aan wat er in zijn ziel huist en omgaat, zonder zich te bekommeren of het realistisch of idealistisch is. Slechts zorge hij, dat hét iets zij! »

« Dat het iets zij! » zoo is het inderdaad ! Tegenwoordig schittert méér dan één werk door kunstigheid, zonder... ons van verveling te kunnen vrijhouden!

Matheus Dirix, Jacob, Simon... onmogelijke menschen ? Zeg, reporter, gingt ge ooit met de buitenbevolking om ? Ik aenk het niet!... We verwijzen U dan ook beleefd naar onze inleiding op § 19, naar het bijzonder kapittel, dat we verder in het 3" deel van deze studie wijden aan de dramatische personages uit den tooneelarbeid van De Tière, naar de prachtige karakterstudies, welke J. Verbeeck in Het Nederlandsch Tooneel, 17 November 1895 en 15 December 1895 en Frans Stockmans in Ons Tooneel, April 1896, lieten verschijnen.

Wat ?... Die lieve Roze Kate een monster ? Ja, misschien wel voor iemand die er zoo maar lichtzinnig en oppervlakkig over oordeelt, zonder hare edelmoedige bedoelingen te beseffen, zonder hare edele zelfopoffering te begrijpen! Een heldin, zeg-