is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleineering de hoofdtoon van de beoordeeling waren. We voegen bescheiden weg, onze nederige stem bij dezei lofbeoordeeling, maar kunnen niet instemmen met de bewering, als zou de Zeebruid, enkel door zijn « qualités théatrales » in den Lyrischin Schouwburg op de planken blijven. (I)

Vast heeft de bevallige, sappige, kleurrijke muziek van Blockx een zeer groot aandeel in het succes: 't weze ons, bij uitzondering, toegelaten dit terloops toch wel eens te zeggen.

Zooals voor Herbergprinses willen we ook een beknopt overzicht geven van de personages, die in De Bruid der Zee handelend optreden. Ons hoofddoel is er op te wijzen, welke belangwekkende typen De Tière op tooneel brengt, met welke deugden en gebreken hij ze behebt om geleidelijk tot een natuurlijk conflict te komen. Deze typen weet de schrijver in rake trekken duidelijk te teekenen, op zuike meesterlijke wijze, dat ze van af 't eerste bedrijf reeds in een helder daglicht komen te staan.

Voor de vrouwenfiguren komt Kerlien de Zeebruid eerst en vooral in aanmerking: ze is een zuiver poëtische figuur, zacht van inborst, aanvallig en minzaam, aller bewondering afdwingend om haar onverbreel bare trouw, om haar rein, stevig, onwrikbaar geloof in de liefde; ze is een gothisch beeld, werd gezegd, «1'incarnation de la Flandre mystique et sentimentale en son intéressante b'ondeur, un personnage d une psychologie un peu nébujeuse et fa'lote, intelligence désorbitée, en désarroi et hantée par le culte absolu qui l'illumine.» (2)

Kerlien is de bruid der zeet een symbolische bruid natuurlijk ! Arrie en de zee zijn één, onafscheidbaar voor de kranke zinnen yan het arme meisje; en als ze zich in de golven werpt, geeft ze zich in hare ziekelijke verbeelding gansch aan haar geliefden bruidegom...

Kerlien is als 't ware het symbool van de ontelbare schaar, diepgetroffen visschersmeisjes, wier beweende verloofden nooit van de noodlottige zeereis terugkeerden. Die arme wanhopigen hooren steeds uit de peillooze afgronden van de tierende baren, de baüade yan de Twee Conincskinderen in hun ooren ruischen en geheimzinnig fluisteren van hemelsche bruiloftzaligheden.

Nog belangwekkender dan de Bruid zelve, is de andere vrouwelijke hoofdfiguur, Djootia, insgelijks een vastberaden visscherin.

•1) "Le National,, in zijn nummer van 4-9-1905 schreef inderdaad : L'ceuvre

jent plutót 1 affiche par ses qualités theatrales que par la valeur ou I originalité de sa musique.

(2) "La Chronique,, 19-10-1912.