is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

E.n dan volgt eene bondige ontleding van de schoone figuren, in 't stuk, Veerle, Dina, Rikus, benevens enkele andere beschouwingen en o.a. dezen beteekenisvollen zin:

<c Wij willen hier enkel doen opmerken, dat de tel^st ruw en plat-hij-den-grond is, wat de lokale kleur verdiept, doch dat hij geene grove liederlijke spreuken bevat.»

« Moedwillig afbrekende critiek laat iedereen onverschillig » zei De Tière aan steller dezes, « maar die welke rechtzinnig prijst en hekelt, maakt indruk. »

De zinsnede: « de karakters zijn ruw en plat bij den grond gehouden », al werden zij verzacht door andere beschouwingen, brachten hem tot dieper nadenken ; hij zag in, dat het werk trots al zijn kleurenschakeering steeds in de laagte bleef; hij gaf het vlerken om zich op te richten; m Liefdelied gaat de sensueele genieter op, in liefde tot de vrouw en liefde tot de menschheid.

Baldie gaf, overigens, als verschillende andere stukken van De Tière, aanleiding tot hevige aanvallen op grond van de zedelijkheid. Hier dienden we weder de vraag te stellen of De Tière het type van den zinnelijken wulpschaard, Baldie, wel in een helder daglicht stelt, en zijn daden verontschuldigt! Nu, meer bevoegd en gezaghebbende pennen dan de mijne zullen hierop duidelijk antwoorden :

Hooger Leven, wiens uitspraak in zedentoets door niemand zal verdacht worden, schreef o.a. :

« Velen hebben Baldie uitgekreten als een zedelijk slecht stuk.

Ruw is Baldie ongetwijfeld : wat De Tière ons toont, zijn niet onze Vlaamsche buitenheden zooals ze werkelijk zijn, maar een spel van lyrische wezens die hunne driften, ofwel van haat en wraak, ofwel van zinnelijkheid, vrijen teugel vieren. Maar tusschen ruw zijn en slecht zijn is er een groot verschil, en degenen die Baldie een zedelijk-slecht stuk heeten, maken dit onderscheid niet. Zelfs de plaats waar Baldie de zinnelijke liefde bezingt, lijkt ons de palen niet te buiten te gaan, te meer, dat die zteng in den mond ligt van den hatelijken Baldie, en de zang aan de zuivere liefde van Theo, Veerle's verloofde, er onmiddellijk op volgt, als de zegepraal van den geest over de zinnen. De opvoering daarenboven is zeer kiesch. «1)

[1] 2-2-1908.