is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men denke niet dat ik aldus uit wrok spreke, dat ik mij ooit voor die critiek had te beklagen : nooit heeft deze mij iets onaangenaams gezegd, om de eenvoudige reden dat ik nooit haar oordeel heb ingeroepen over niet een mijner uitgegeven tooneelwerken.

Neen, een Einder gevoel gaf mij 't bewust voorwoordje in, een gevoel van afkeer bij het sinds jarenlange nagaan hoe weinig ernstig de critiek onzer tijdschriften omspringt met de voortbrengsels onzer letterkunde.

Wat deze criticus goed vindt heet bij genen slecht, en omgekeerd, - zonder eenige degelijke bewijsvoering.

De critiek, waarvan quaestie, is zeer behendig in het, met voorliefde, schermen met bijzonderheden, den kleinen kant van 't werk; dezes innerlijke; waarde, den geest zelf, laat zij al te vaak onverlet.

In hare opstellen met de vleet! — treft gij het aanstootelijke iets aan : de critiek gaat te veel uit van haar standpunt, en niet van dat des schrijvers. En dan, hoe dikwerf, wat al tegenstrijdigheden in *t zelfde opstel!

Iets zeer stichtends :

Behoort ge tot deze letterbent, dan trekt, bij 't beoordeelen deze criticus een allerzoetsappigst gezicht, terwijl gene criticus er uitziet als ware de te beoordeelen schrijver het een of ander gevaarlijk beest

Het schoonst van al is nog dat die criticussen zich zeiven zeer ernstig opnemen, en hun dixi uitspreken, op een toontje zoo hoog alsof het aan 't publiek verboden ware ze vierkant wandelen te zenden.

En, ten slotte :

Deze « uitstekend bevoegde » criticus heeft dit gezegd, en tal van anderen praten het hem dapper na.

Om zulke critiek heeft een schrijver zich niet te bekommeren. Iets alleen trachtte hij te bekomen : publiciteit. Is zijn werk verdienstelijk, de rest komt van zelf.

Niet waar, dat heet men nu juist geen «fluweelen pootjes» geven aan de critici! Ook stuurde de schrijver geen enkel recens.'Jeëxemplaar naar de dagbladen of tijdschriften. Die handelwijze heeten wij kranig, misschien wel gewaagd, des te meer wanneer wij al de kleinzielige middeltjes nagaan, die soms schrijvers gebruiken om gunstige artikels te bekomen. Die handelwijze verraadt karaktersterkte, is t feit van iemand die zijner waarde is bewust, zonder behoefte te gevoelen aan de erkenning van verdiensten, of aan de streeling van loftuigingen. De Tiière had 485