is toegevoegd aan uw favorieten.

Nestor de Tière, de baanbreker van het realisme op het Vlaamsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

« C'est toujours le même talent », zegt voornoemd blad, « qui conduit ces pièces oü les éléments tragiques les plus disparat es se fusionnent en une unité d'actilon harmonique si parfaitement nuancée, si exempte de dramatisme excessif, forcé et itrréel, propre aux vieux mélos, qu'on peut considérer ses oeuvres comme des copies de la réalité vive, pergue et saisie par une ame trés sensible d'artiste. Dans tout le théatre bien moderne de Nestor De Tière, 1'homme ne vous apparait pas comme une fantoche, comme une marionnette, mais comme une conscience bien vivante, guidée par le bien ou le mal. Et ceci fait 1'originaliité et la valeur de ces drames joués a létranger des centaines de fois.» (I)

Een feiit waarop we gaarne de aandacht roepen, iin de tooneelproductie van De Tière, is de bijzondere voorliefde, die hij immer aan den dag heeft gelegd om het vrouwelijk karakter uit te beelden, met zijn duizendvoudige schakeeringen. Weinig werd De Tière in dien zin besproken. Ons dunkt, dat hij in dit opzicht ook wel een studie waard ils. Het zal, misschien, die ongegronde bewering in duigen slkan als zou De Tière oppervlakkig zijn. We zullen dan de proef maar wagen met een beknopt overzicht te geven van de vrouwentypen, veelal naar hunne actie geschetst, doch willen liefst de vergelijkende studie, de algemeener beschouwingen en de gevolgtrekkingen a«n meer bevoegder pennen dan de onze, overlaten.

Zielef^etens:

De oude moeder wordt afgeschilderd als eenvoudig gemoedelijk, gevoelrijk; de dochter: lichtgeraakt, opstuivend, weinig toegevend bij 's mans gebreken; diep én 't werkelijk huwelijksleven grijpend en de bittere mistoestanden ervan vlijmend ontledend.

V orstenplichi:

Hier een echte vorstin, hare zending als mensch, een veelzijdig begaafde vrouw, opvattend, een verheven strijd der menschheid strijdend: een kamp tegen den oorlog.

Bloemeken:

is een argeloos, braaf, eenvoudig volksmeisje, diep voelend echter, maar dat zich laat verleiden door voorgespiegeld weeldeleven, een misstap doet, als duizenden, doch bij de ontgoocheling, tot natuurlijke geaardheid terugkeert en heur schande door zelfmoord als verzacht.

(1) "Le Courrier Théalral,,; 26 Maart 1911. Geteekend H. V.