is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn Brugge

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog een forsche en welsprekende grijsaard, het 27ste te Kortrijk als voorzitter in 1902.

* * *

In October 1869 werd Sabbe door de regeering naar Brugge gezonden als leeraar in de Nederlandsche taal aan het Koninklijk Atheneum en dit werkte beslissend op zijnen levensloop.

De ouderen van dagen onder de Bruggelingen hebben den iongen kleinen man in hunne stad geheel onbekend zien aankomen Het is nu meer dan veertig jaar geleden. Sabbe was slechts 23 jaar oud en in de volle kracht van lichaam en geest.

Alles wat de natuur en de studie in zijn hart en in zijn hoofd aan schatten neergelegd hadden, stelde hij, van den eersten dag af ten dienste zijner aangenomen tweede vaderstad. Men hee hét te recht gezegd: hij werd aanstonds en bleef altijd „de mees

Brugsche aller Bruggelingen."

Max Rooses schreef bij Sabbe's overlijden in de Nieuwe Gazet van Antwerpen: „Het lot dat hem anders zoo weinig toelachte, had dit ten minste voor hem over, dat het hem plaatste in de stad waar het meest te werken en te wekken was." En daarvoor was Sabbe in de wieg gelegd: werken en wekken!

Bij Sabbe's aankomst te Brugge beleefde het Franschgezinde liberalisme naar de traditie van 1830 daar onder het waardig burgemeesterschap van Boyaval zijn laatste bloeijaren. Gansch het openbaar leven der stad was verfranscht en de toonaangevende burgerij verloor er, tengevolge van een volkomen onvlaamsch onderwijs, hoe langer hoe meer haren invloed op de volksmassa die overgeleverd bleef aan het clericalisme. Bovendien werd het oude Noorder Venetië toen erg beproefd door een economische kwijnziekte, die de beste krachten der stad tot uitwijken dwong. Statistieken dier dagen schatten op 5000 de Bruggelingen, die

') Nieuwe Gazet 4, 5 Juli 1910.