is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn Brugge

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ZONNEWACHTEN. brugge's lazaronen.

Zij hinderen mij niet, die luie „zonnewachten",

Daar, op en langs de kaai gestrekt, in 't blakend licht, Ik kan ze, in 't kleurig lompenpak, maar niet verachten: Zij slapen meê den tooverslaap, waar Brugge in ligt.

En alles doet als zij: — het water, dat met zachten,

En tragen loop de zwanen wiegt; het kroos, dat dicht En groen, de witte bloem der plomp omsluit; de grachten, Waarlangs zich niets beweegt vóór 't droomerig gezicht.

Ik zie ze graag zelfs, in hun luiheid, met die schoften,

Voor zware taak gebouwd; die knuisten, vol beloften

Van dadigheid, zóó, onder 't hoofd gebald. — Doch merk!

Licht eens het levenswoord dien slaap, dien looden zerk, Dan rijst uit d'eeuwendroom al wat daar snorkt en snoft, en Hervat, daadvaardig weer, het onderbroken werk!

25 September 1894.