is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn Brugge

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ERASMUS.

Erasmus mocht zijn geest aan 't Zuiderschoon verbruiden En zien uit Hellas 't licht opgaan van rede en recht;

Wel mocht hem Rome, Atheen den weg ter hoogten duiden; — Toch bleef zijn hart getrouw aan 't Dietsche strand gehecht.

En Brugge was hem lief, 't juweel van Neerlands zuiden, Hoe vorm en ziel ook steeds met noordermist hier vecht;

Wijl ginds, in 't luchtkristal, uit beelden en geluiden,

Heel d'oudheid u het lied van klaar- en waarheid zegt.

Werd in ons Dietschland niet een Griekenland herboren,

Door kunst- en vrijheidsgeest, waar 't oude aleens voor zwicht En dat hier 't nevelgrauw bezielt met glorend licht?

In 't schoolsche Leuven vaak, in dezen droom verloren,

Bleef wel Erasmus' geest op 't Parthenon gericht,

Maar immer trok zijn hart naar Brugge's Halletoren!

12 Juli 1895.