is toegevoegd aan uw favorieten.

Mijn Brugge

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Alles hier is begin in die weelde en die pracht,

Zelfs 't geluid leert in 't zwijgen te worden,

En de stilte is vol stemmen, die anders nog niet Dan verwarreld daar neurden en snorden.

Maar is niets nog bewust van een eigen ik,

Alles smelt in genieten en minnen,

En de stroom is zoo mild dat een reuzennatuur In haar schoonheid verhemelt de zinnen.

Ongerept is het woud met zijn nissen van groen

Met zijn klimmende stapels van loover,

Waar de middag in gloort met zijn storting van goud, Tuiten wevend in 't schaduwgetoover.

Sta nu op in dien droom en blik neer in uw hart Dat verschoond al die schoonheid weerspiegelt, Als een meer van kristal, waar de bloem van 't gevoel Lijk een droomende lotos op wiegelt.

Breng dien spiegel vóór mij, dat, met vlammende straal,

Ik, in schrift, dat zal schitteren blijven,

Als uw droombeeld reeds lang al verzwonden zal zijn, En den naam uwer liefde mag schrijven!

Wandel mee dan in 't dal waar een frissche fontein

Minne zingt in heur reuzelend spruiten,

Naar het dichte geboomt dat daar schemerend rijst En ons hartegeheim wil ontsluiten.

En daar dweepen wij saam in een roes van geluk

Op de bank van mild bloeiende zoden Tot de schemer vergrauwt, uit de verte doorgloeid Van den brand ons in 't Westen geboden.