is toegevoegd aan uw favorieten.

De leeuw van Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het kenmerk van stille onderwerping; door ouderdom en ramspoed neêrgedrukt, helde zijn hoofd zwaar voorover; zijne wangen waren door lange rimpels verdiept. Een purperen kolder daalde van zijne schouders tot op den zadel en zijne sneeuwwitte haren waren door eenen gelen zijden doek omvangen; dit hulsel scheen om zijn hoofd als een gouden band om een zilveren vat. Op zijne borst stond, in een hartvormig schild, de zwarte leeuw van Vlaanderen, klimmende in een gulden veld.

De ongelukkige vorst zag zich nu, op het einde zijns levens, wanneer de rust als eene belooning des arbeids komen moet, van zijne kroon beroofd. Zijne kinderen waren door het lot der wapenen van alle erfdeel verstoken en de armoede wachtte hen; zij, die de rijkste der Europeesche vorsten zijn moesten. Zegepralende vijanden omringden den rampzaligen landheer, en echter kon de wanhoop in zijn hart geene plaats vinden.

Nevens hem stapte Charles de Valois, broeder des Franschen konings. Hij redeneerde driftig met den ouden Gwijde, doch het scheen dat deze zijn gevoelen niet bijstemde. Nu hing er geen slagzweerd meer aan den zadel van den Franschen veldheer, een lange degen had dit zware wapen vervangen; de ijzeren platen blikkerden ook niet meer op zijne beenen.

Achter hen reed een ridder die een ongemeen spijtig en stuursch voorkomen had. Zijne oogen draaiden halsstarrig in het rond, en wanneer zijn blik op eenen Franschman viel, kwamen zijne lippen met zooveel ongenoegen over elkander dat hij zichtbaar de tanden tezamen knarste. Om de vijftig jaren oud, maar nog in de volle kracht zijns levens, met breede borst en zware leden, moest hij als de sterkste ridder worden aangezien. Ook was het peerd dat hij bereed veel grooter dan de andere, in dier voege dat hij met het hoofd boven den stoet uitstak. Een blinkende helm met blauwe en gele vederen, een zware wapenrok en een gebogen zweerd waren de stukken zijner uitrusting; de kolder, die achter zijnen rug op het peerd nederhing, droeg ook den Vlaam-