is toegevoegd aan uw favorieten.

De leeuw van Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waartsbloed in zich voelt stroomen, heffe den goedendag in de hoogte en verdedige het recht des volks !... De stemopneming beslisse er over; want mijn raad is geen bevel.»

Hierop hernam de wever, die reeds gesproken had :

« Uw raad is een verderfelijke raad. Gij schept vermaak in muiterij en bloedstorting, opdat uw naam in die omwentelingen als aanleider moge rondvliegen. Ware het niet veel wijzer, de Fransche beheersching als getrouwe onderdanen te dulden, en alzoo onzen koophandel over den bodem van dat groot land uit te strekken ? Ja, ik zeg het: de regeering van Philippe le Bel zal onze welvaart vermeerderen, en elk weldenkend burger moet de Fransche beheersching als een geluk aanzien. Onze wethouders zijn achtbare en wijze heeren. »

De grootste verbaasdheid deed zich onder de wevers op, en velen smeten grammoedige of verachtende blikken op dengene, die deze woorden gesproken had. De Coninc ontvlamde in woede ; want zijne volksliefde kende geene palen: te meer, daar hij eenen wever aldus hoorde spreken, scheen hem het gansche ambacht er door onteerd.

« Hoe! » riep hij, «is alle liefde tot vrijheid en vaderland in uwen boezem gesmoord ? Wilt gij uit dorst naar goud de handen kussen, die u de boeien aan de voeten doen ? En zullen de nakomelingen zeggen, dat de Bruggelingen het hoofd voor den vreemde en voor zijne slaven gebukt hebben ? Neen, o broeders, lijdt het niet, besmeurt uwen naam niet met dien laster! Laat vrij de verwijfde Leliaarts om rust en om geld hunne vrijheden verpanden. Wij blijven zuiver van schande en vlek I Het bloed der kinderen van het vrije Brugge stroome nogmaals voor het recht 1 Zooveel te schooner prijkt de roodgeverfde standaard, zooveel te vaster wordt het recht des volks bezegeld !»

Meester Brakels liet aan de Coninc den tijd niet om voort te gaan en sprak :

« Ik herhaal het, wat gij ook zeggen moogt: het is ons geene schande, onder een vreemden vorst te staan; inte-