is toegevoegd aan uw favorieten.

De leeuw van Vlaanderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boodschappen, dat hij met mijnheer Jan van Renesse te Kortrijk komen moest10a.

De schrikkelijke tijding verspreidde zich op weinig tijds door de stad. Naarmate het nieuws van den eenen tot den anderen overging, vergrootte het getal der vijanden verwonderlijker wijze; weldra waren de Franschen volgens het rondloopend gerucht tot boven de honderdduizend man sterk. Het is te denken, hoe bang en hoe bedroefd de vrouwen en kinderen bij dien aankomenden dood werden; in alle straten zag men weenende moeders, die hunne benauwde dochters met liefde en medelijden omarmden. De kinderen huilden omdat zij hunne moeder zagen weenen, en beefden, zonder het gevaar, dat hen bedreigde, te begrijpen. De smartvolle klachten en de uitdrukking van den stervensnood, welke op het gelaat dier zwakke schepsels te lezen stond, streden verwonderlijk met de trotsche en onrustige houding der mannen.

Van alle kanten kwamen de ambachtslieden met hunne wapens aangeloopen; het geratel der ijzeren platen, die sommigen aan het lichaam hingen, klonk krijschend in het oor en mengde zich als in een spotgezang met het akelig wee! wee! der benauwde vrouwen en kinderen. Wanneer eenige mannen elkander in de straat ontmoetten, bleven zij een oogenblik staan, om elkander eenige woorden toe te sturen, en dan maanden zij elkander aan om te sterven of te zegepralen. Hier en daar, voor de deur eener woning, zag men eenen huisvader zijne vrouw en kinderen beurtelings omhelzen; maar dan veegde hij welhaast den droeven traan uit zijne oogen, en verdween met zijne wapens in de richting der Vrijdagmarkt. De moeder bleef lang op den dorpel harer woning staan, en bezag nog langen tijd den hoek, waarachter de vader harer kinderen was verdwenen. Dit vaarwel scheen haar een eeuwig afscheid, en tranen borsten overvloedig onder hare wimpers uit; dan hief zij hare snikkende kinderen van den grond en liep vol wanhoop naar binnen.

De ambachten stonden sedert korten tijd in lange rijen op de Vrijdagmarkt geschaard. Breidel had zijne