is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit de bron

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groeten. Hij is een ietsje aan den drank verslaafd en drinkt altijd jenever. Hij bestelt dus « nen dreupel» en gaat met zijn glaasje, dat lichtelijk tusschen zijn vingers beeft, belangstellend naar het spel der kaarters kijken.

* * *

De geestdriftig-opgewonden jongelui, die ternauwernood even vluchtig van den nieuwen bezoeker notitie hebben genomen, zijn juist in hun gesprek aan het klassiek verhaal van Théramène gekomen. « Herinnert gij. u nog die schoone verzen over « La mort d Hippolyte? > vraagt de een. E.n de andere antwoordt, jubelend: « La mort d'Hippolyte! Ik ken het nog van buiten!» En hij begint te rec»leeren:

» A peine nous sortions des portes de Trézène,

» II était sur son char; ses gardes affigés » Imitaient son silence, autour de lui rangés;

» II suivait tout pensif le chemin de Mycènes;

» Sa main sur ses chevaux laissait flotter les rênes.

De kaartspelers hebben even opgekeken. .Zij kijken, met iets van spottende minachting in de oogen, naar de jongelui aan hun tafeltje, en daarna naar Iepliet, met een uitdrukking van verontwaardigde deernis en bescherming. Ook Iepliet kijkt even naar de jonge kerels om, trekt een grimas, haalt zijn schouders op, alsof het hem per slot van rekening toch niet schelen kan; drinkt, ietwat morsend, zijn borrel leeg en bestelt er een tweede.

» Hippolyte lui seul, digne fils d'un héros», gaat de jonge onderwijzer, die niets gemerkt heeft, onverdroten voort,

» Arrête ses coursiers, saisit ses javelots,

» Pousse au monstre, et d'un dard lancé d'une main süre » II lui fait dans le flanc une large blessure.»

Opnieuw kijken de kaartspelers, geprikkeld en verbolgen op. Zullen die twee vlegels daar niet haast gaan uitscheiden met hun onhebbelijke toespelingen! Iepliet mag misschien wel af en toe een borrel te veel gebruiken, een man die zich letterlijk dooddrinkt, is hij toch