is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit de bron

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij maar ongegeneerd bij de tafeltjes schooien, de eters aankiikenH

ven Wie hUtaa TTlei-,helCJerbDUine 00gen' tot zij hem iets gaven. Wie baas was in de herberg het Pieppo onverschillig; de herberg

" T £et h*ar. omSeving beschouwde hij als zijn domein en daar

wilde hij zich niet meer van verwijderen. Na nog enkele vruchtelooze

pogingen gaven en oude en nieuwe bewoners het op en werd Pieppo

onbelemmerd aan zijn eigen vrije fantasie overgefaten ^ wï en

bleef de hond der landelijke herberg aan het water.

* * *

J?** Terliefen maanden. Toen gebeurde het, dat nog een kleinieIets van tïem Vï ^ ""T bewoners moest verrekend worden.

«Ssüsr"de ni,!i,we be2,,"!r- -die""""" h«b»« *

ove^^Cp'S'r4 d™ °"d<! « d« - *

klap, ™z,., hev.ge ruzie, voor een Wi.ai, v,„ ?d™ J"e

Er was niets aan te doen, zij konden of wilden geen vreedzame

oplossing vinden; er werd gekeven en bijna gevochten en het lien^

eindd«k -

dat vonnis. Hij ve^

X7„ gp ,e,uIc m(?^ï hier weg, noar ou sloebers-famielde'

—n woest klapte hy de deur achter Pieppo dicht.