is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit de bron

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is nu eindelijk heel stil geworden in Vlaanderen...

Maanden en maandenlang, na den wapenstilstand, hebben wij er nog het gedreun en gedonder der munitie gehoord, die men overal liet springen, of d,e vanzelf ontplofte. onder de verraderlijke werking gewordrenrg6n machmes: maa>" nu is 't eensklaps stil, héél stil

j "l aant0Cjt' eersteL vogeltjes zingen, de bloempjes nt.uiken en de kruinen der boomen beginnen licht en teer te zoenen

en ,öL=*S™T week-blauw" •»»»'• Ik «m rijwiel

* * *

Hier lag vroeger een aardig dorpje. De huizen waren er wit met rood pannendak en groene luiken. Er was een ouderwetsch wit kerkje met een spits torentje; er was een imposant kasteel met statig park' er waren twee molens: een houten grijze, een steenen^ttfHet^n' blonk als fn schilderijtje van riante zindelijkheid.

Ik heb het niet goed meer herkend Ik heb getwijfeld Als ik niet

Xfd tbSn da' * h« *n* « *h«k S

eenmin kuÜei! water « omgewoelde straatkeien over

n puin-plaveisel van gebroken pannen, glasscherven en kalk De daken waren naakte geraamten van latwerk; wat er nog overbleef

z z:ennl:ph7 zei vtsaten; wat er ««hin*

kfeur meer V °°ld VerSpIinterd en had vorm noch

De steenen molen was totaal verdwenen; een laas stuk halfronde muur e» een enorme kuil met afval was alles wat i nog va„ oveT bleef. De houten molen lag als een gebarsten spaandoos op zijn berm Geen van beiden had nog iets van wieken. Misschien WegThaa d"' misschien verbrand: het leek wel of het geen molens geweekt waren.