is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'eur paassen, mien jonge?" „Ja, moeder!" zei Annigje. Zij was op het punt Beertje te volgen; toen keek ze Elsje vriendelijk aan en zei: „goa ie ook mee?" Elsje was terstond bereid en Stijntje zei: „dat giet al goed. Loat ze moar gerust loopen, Nelly; zee kunnen aachter 't 'uus niks gien kwoad, as alleenig bij de kikkersloot (zoo worden te Giethoorn alle slooten genoemd, die bijna nooit bevaren worden en vol zitten met eendekroos, scheeren en kikkerrit) en doar meugen ze volstrekt niet koemen en dat doen ze ook niet as Annechien er bij is. Ie kunnen zelf ook wel ers in d' 'of kieken; loop moar net woor ie willen, 'eur! twies red ik de toafel op." Nelly bood hare hulp aan, maar daar wilde de handige Stijntje niets van hooren. „Kiek ers," zei ze, „goat ers mee!" Nelly volgde haar over de deel. Stijntje opende een deur en zei: ,,'ier is joew keamer en doar 'ef Geert joew koffertien al 'en 'ezet, ie kunnen 't ien en 't aander wel op de onderste plaanke van 't kammenet zetten. En 'ier, vervolgde ze, de deurtjes van eene der bedsteden openend, en het hagelwitte gordijntje wegschuivend ,,'ier is joew bedde ; doar kun j' mit 't meachien wel mooi sloapen, docht ik. Doe nou net wat ie willen en as ie nog wat 'ebben moeten, dat ik vergeten 'ebbe, dan moet ie 't moar zeggen; meer weet ik er niet van." Daarop ging ze weer naar de huiskamer en liet Nelly alleen achter. Deze stond enkele oogenblikken rond te zien; de