is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroeg hij vriendelijk. „Ja, 'k 'adde nog 'n pear steekies, moar nou is 't ook 'oaste beddetied, hè?" Geert keek naar de klok: „ja, negen ure. Is Nelly al noar bedde?" „O ja al, die slap al!" „Zoo," zei Geert plaats nemend, ,,'k wiet aanders 'n mooi nijchien." Stijntje lei haar werk neer en keek op met vragenden blik. „Ja, Stiene, bij Lukes 'eur ie aaltied nijs, hè? Zien zeune is van de weeke noar Arnhem 'ewest en die 'ef doar 'n dienk 'ezien! Ie 'ebben nooit zoowat 'eurd! Ie kun d'er op rieden moar 't is gien weagen en 't 'ef moar twee wielen en die zitten aachter 'n aander en ie trappen om zelf veuruut. Dat neumen ze 'n fieltsche peade en ie zitten op 'n penne mit 'n leêren blad er op, zoo groot as mien 'aand en die 't goed kan die giet nog 'arder as 'n weagen." „Ei, loop toch. Geert, geloof ie dat ook allemoale?" „Ja, Stiene, gien iene wol 't

gelooven en Knelis Dam die zee ha! ha! ha!

die zee " Geert kon haast niet verder spreken van

lachen. „Erink, Geert toch!" zei Stijntje, die zelf ook al mee begon te lachen. „'IJ zee, nou zeg 'ij, ik loope liever alleenig as dat ik ook nog 'n fielt veur mij uut trappe. 'IJ kan aaltemit net doen of 'ij de vieve wat stomp 'ef (of hij wat onnoozel is) moar loat 'om moar Ioopen. Moar van dat dienk, dat mot toch wel woar wezen, want Jouk 'ef oons 'n oftrekkien loaten zien van 'n jonge, die d'er op reed. 't Mot nog al 'n 'eele keunst wezen, want Jouk die leek dat eerst zoo mooi