is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stijntje, „moar ik wiet naargens van. Mij donk, as Nelly dat in de mutse 'adde, dan dee ze wel aanders. „Wooromme? As Nelly 't wel in de mutse 'ef en Jo'an niet meer, dan...." „Waatte? en ie 'ebben aaltied 'ezegd, dat 't zoe'n beste kerel was." „Ja, dat was 'ij ook, moar ik dochte 't zoo." En Geert vertelde hetgeen hij had opgemerkt, ,,'t Zol mij spieten," besloot hij. „As 'eur veader uut de tied komt (overlijdt) dan stiet z' alleenig mit 't meachien en dan is 't de vroage of ze 'n „eigen 'eerd" 'ef, want ik bin bange, dat ze nog bij Kees de Lange in de schuld zitten." „Zoo," zei Stijntje, „zollen ze 't 'uus nog niet vrij 'ebben, docht ie? Nelly is wel broaf zunig veur 'eur zelf, misschien speart ze wel om die schuld of te doen. 't Is spietig, want ze kik er nou ook niet zóó uut of ze d'er an eiken vinger wel iene kan kriegen. Z' is ook al in 'eur zeuven en twintigste." „Nou," zei Geert, „dat weetik nog zoo net niet; moar ie kun zókke diengen niet dwingen." „Ik wiet moar ien goed dienk veur 'eur," zei Stijntje. „Nou?" „Waarken! Waarken dat verzet alles en 't is gezond. As ze waarkt, dan verget ze 't iene zoowel as 't aandere en ik zegge moar zoo: as die man 'eur geern lieden mag, allo! Eigen 'eerd is gold 'eweerd, moar trouwen om 'etrouwd te willen wezen, dat mot ze nooit doen." „Juustement Stiene! juustement! dat docht ik ook, zet 'eur moar goed an 't waark, moar zaachies an, 'eur! want z' is gien Gieter-