is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die er in den donker gemoedelijk een praatje hielden. Sommigen stonden tegen den vleugel geleund; anderen, die op de brug zelf hadden plaats genomen zaten met de grootste gerustheid op de leuning en schenen er niet aan te denken, dat ze zich zoo hoog boven het water bevonden. Toen Stijntje en Nelly naderden, maakten allen uit eigen beweging ruim plaats. „Proot ie wat?" vroegStijntje.de brug opstappend zonder dat men merken kon, dat het haar eenige moeite kostte. „Ja, eur! 't is nou nog mooi," was het antwoord. Nelly volgde, 't Was goed, dat ze gewaarschuwd was voor „den hoogen opstap," want er behoorde waarlijk eenige gymnastische vaardigheid toe om den stap te kunnen doen. In stilte vroeg ze zich af, hoe oude menschen en kleine kinderen deze moeilijkheid overwonnen, maar 't was in ieder geval nog gemakkelijker dan om een hek springen. „Goeien avond!" zei ze in 't voorbijgaan. „G'n oavènd!" was het antwoord. Een oogenblik later lag de briefin de bus; de jongelui hadden den weg nog vrijgelaten. „Zal 't 'oaste noar bedde?" vroeg Stijntje. „Ja, 't mot al 'oaste wezen," was het antwoord. „ Goeien avond!'' klonk onveranderlijk N elly's avondgroet. „G'n oavènd!" klonk het even onveranderlijk terug. Nu verstond Nelly het toch. Ze merkte, dat de mannen den klemtoon geheel anders legden dan de vrouwen. De laatste lettergreep was eigenlijk alleen maar hoorbaar en deze klonk zoo eigenaardig zangerig en gerekt, dat Nelly er een haar onbekend woord in meende te hooren.