is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vochtige dag hem meer pijn en stijfheid bezorgde, dan gevoelde hij zich ontstemd; niet zoozeer om het feit zelf, als wel om de zorg, die hij nu moest hebben bij regen en kou. „Nu ben ik dus werkelijk een oude man," pruttelde hij soms; „vroeger gaf ik om weer noch wind." Maar als hij, thuiskomende, de kamer heerlijk verwarmd vond en Nelly en het kleintje hem met hare vriendelijke zorgen omringden, dan gevoelde hij, dat er veel voor hem te waardeeren viel en begreep hij hoe langer hoe beter welk een schat hij in zijn kinderen bezat. Van uitgaan kwam voorloopig niet. Oom Herman inviteerde dit jaar niet en te Giethoorn, hoe welkom ze daar ook mochten zijn, wilde Nelly voorloopig de drukte niet vermeerderen, nu de kring daar nog een persoon rijker was geworden. Er was n.1. een kleine Geert Kollen geboren, die, hoewel een bron van groot geluk voor ouders en zusjes, toch zijn eigenaardige drukte meebracht. Nelly begreep dit heel goed; bovendien was de lucht te Giethoorn voor het gestel van haar vader te vochtig en keerde zij dus voorloopig de invitatie maar om. „Wie van hare Giethoornsche vrienden lust had te komen zou hartelijk welkom zijn," schreef ze, „maar voorloopig gingen ze niet uit." Zoo kwam nu een enkele keer Geert een bezoek brengen en al was dat slechts een paar keer in 't jaar en dan nog maar voor één dag, men bleef van beide kanten op de hoogte en de vriendschap verflauwde niet ondanks den afstand. Een dezer bezoeken viel op