is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

/

een schort! ik zal voor je afwasschen!" „Dat dacht ik al, ik heb er al een klaar gelegd; hier, het is een flinke, groote huishoudschort." Elsje deed het voor haar ongewone kleedingstuk handig voor en ging vlug aan 't werk. „Tra-la-la, tra-la-la, en nu ga ik kopjes wasschen, kopjes wasschen, kopjes wasschen, tra-la-la, tra-la-la, voor Nél! voor Nél! voor Nél!" zong ze. Haar vader luisterde verrukt. „Kind, wat ben je een nachtegaaltje!" sprak hij. „Dat een zonderling liedje fluit," zei Nelly. „Wie heeft die melodie gemaakt?" „Je gelukkige Elsje. Knap, hé? Dat is nu de muziek, die uit het hart komt en dat is de mooiste! Dat zegt dokter De Vries tenminste en wat die zegt, dat is waar!" „Ei! en is die dokter ook een inwoner van den Haag?" vroeg Nelly schijnbaar onverschillig. „Ja, natuurlijk, ik heb Alcor eigenlijk van hem. O, dat 's waar! Alcor!" voegde ze er in één adem bij, „ik had hem vergeten." Ze opende de tuindeur; daar lag het hondje op wat stroo te knipoogen in de zon. „Zoo, Alcor! zoo honnie! ben jij hier al zoo op je gemak?" Alcor sprong onmiddellijk op om met zijn meesteres te gaan spelen. De burgemeester keek er naar door de openstaande deur: „Hoe is mij die naam „Alcor" toch zoo bekend?" vroeg hij. „Wel, vader!" antwoordde Elsje, „Alcor is het Ruitertje van het Zevengesternte en daar heet hij naar, niet waar, poelekie? Ja, dat heeft Nelly mij al weer geleerd vroeger."

„Toen je ondeugend was?''

„Nee, vader, als we 's avonds in den tuin liepen." Zij