is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dierbaar Ouderhuis," al noem jij dat ook een ouderwetsch liedje. Dat liedje zing je 't mooist van alles, omdat je 't gevoelt. Bij mij is kunst niets anders dan voelen !" Elsje beweerde wel, dat beide konden samengaan, maar de dokter hield vol: „Nee, Elsje! je overtuigt me niet! Als een volleerde zangeres zingt van reine liefde en ze heeft die nooit gevoeld, dan zingt ze 't ook niet goed, al houdt ze mond en keel nog zoo goed in de plooi en dan lach ik haar in mijn hart uit." „Och," zei mevrouw lachend, „hij plaagt je maar wat, Elsje!" „Nee, wezenlijk niet!" hernam de dokter ernstig. „Ik meen het, hoor! en als een arme straatjongen zingt, dat hij zoo verlaten is en hij voelt zich werkelijk eenzaam, dan gaan mij derillingenover den rug, al zingt hij ook nog zoo leelijk door den neus."

Dergelijke gesprekken vond Elsje heerlijk en ze kwam altijd opgewekt thuis als ze daar een uurtje had doorgebracht. Soms ontmoette ze er ook den broer van den dokter, die Burgemeester was, ergens in Brabant, en wel eens een Zondag overkwam. Die kon ook zoo gezellig praten, vond Elsje en ze mocht zoo gaarne eens met hem redetwisten. Eens werd er gesproken over ondankbaarheid der kinderen en de dokter zei: „ja, ja, er wordt niet vergeefs gezegd:

Eer brengt een arme vader Met vreugd zes kindren groot Dan dat zes rijke kindren Hem koestren in den nood.