is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ontdekt. Zij was echter zoo verstandig niets te laten merken en zei: „weet u 't al, vader?"

„Wel zeker! ik geloof wezenlijk, dat het Johan de Vries is, die achter zijn huis zit te lezen. Ja, stellig! dat is hij. Kijk eens, Nelly, ken jij hem ook nog?" Nelly vertoonde een kalm gezicht, toen ze het portret aannam en zei: „ja zeker, hij lijkt goed!"

„Zou ik me toch vergist hebben?'' dacht Elsje en tot haar vader vervolgde ze: „Weet u wat het gekste is? Dat ik niet weet of het werkelijk Johan de Vries is van vroeger of de tegenwoordige Dokter de Vries uit den Haag. De broers lijken sprekend op elkaar, maar de Brabantsche is een jaar of wat ouder. Hij komt 's Zondags nog wel eens over en dan ontmoet ik hem dikwijls. Hij zegt, dat hij nog een portret heeft van Nelly, toen ze klein was en mijn vader heel goed kent." „Ja zeker," zei de burgemeester, „hij kwam vroeger wel bij ons aan huis. Is hij niet getrouwd? Hij laat nooit meer van zich hooren." „Nee,'' zei Elsje, „ik geloof het niet; maar hoor nu eens, wat een mop. Laatst had ik mijn pols wat bezeerd .. „Wat? daar heb je niets van geschreven!" zei Nelly. „Nee, 't was de linker, dus dat behoefde niet; 'tkwam met 't uitstappen van een tram, toen ben ik gevallen. Dr. de Vries behandelde mij; er was ook iets kapot, maar 't was niet erg.'' „En een pols is immers zoo lastig te genezen," zei haar vader. „Ja, maar ik had 't misschien maar half gebroken of misschien op een gelukkige plaats ;