is toegevoegd aan uw favorieten.

Stadhuispijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trits, kreunt.

Oh!...

v. d. Broeke, naar de zijde van de alcoof.

Schreeuw maar niet zoo hard, je gaat nog niet dood.

Polders, glimlachende.

Hij is zeker wat kleinzeerig, zooals de meeste mannen? v. d. Broeke.

Ja, hij is vooral in de laatste dagen erg gevoelig. De huid is ook niet normaal.

Polders, schrikt.

Vlekkerig... toch geen infectie-ziekte ?

v. d. Broeke.

Ik weet nog niet wat 't worden zal, 't deed me aan aderriiis denken.

Polders.

't Gezicht opgezet... (Wijst.) 'n aderioma.

v. d. Broeke.

Zegt u maar negeroortjes.

Polders.

Dat is je ware... Denkt u niet over een specialist? v. d. Broeke.

Beste collega... een huisdokter is toch niet in de wereld geschopt om ieder, die specialist wil heeten, aan een broodje te helpen.

Polders.

Toch wijst alles er op, hoe de geneeskunde zich beweegt juist in die richting.

v. d. Broeke.

Ja, ja, drie maanden in Weenen, Parijs of Bonn ! Je keert als de beroemdste specialist terug, en je handen staan juist verkeerd genoeg, om je patiënten te helpen.

Polders.

Daar heb-je je assistenten voor.