is toegevoegd aan uw favorieten.

Stadhuispijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mevrouw.

Dat geloof jij toch ook, Mina?

Mina.

Zeker, zeker.

Mevrouw, heel ernstig.

Ja, kind... als je wist, wat ik in deze uren doorleef.. .

Mina.

Mevrouw, ik niet minder... Maar ik moet eens naar m'n fornuis toe. Kan ik er nu op aan, dat u mijnheer niet zult wakker maken ?

Mevrouw.

Gerust, kind. Ik zal voor hem waken als een engel.

Mina, quasi heel ernstig.

Voorziehtig, mevrouw, meer zeg ik u niet. {Af.)

VIJFTIENDE TOONEEL.

De Vorigen, zonder Mina.

(De hoef woelt onrustig en snorkt.)

Mevrouw.

Hij is onrustiger dan straks... Wacht... (Zij neemt een stoel en gaat bij 't led zitten.) Ik zal wat bij hem gaan zitten... O ... wat is dat... hij opent de oogen ... Frits... Frits!... (Boef richt zich op.) Groote God, wat ben je veranderd... Wat is er ?... Spreek dan...

Boef, huiverend.

Hé, brrr... Wat een smaak heb ik in m'n mond...

Mevrouw.

Herken je me niet?... Toe dan, je schoonmamaatje...

Boef.

Leuter niet...