is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wacht had, en een kwartier geleden brommend huiswaarts was getrokken. Onder het schijnsel van een verre petroleumlantaarn ginds zag hij het trekdier voor den tweewieligen wagen naar den stal strompelen. Hiermede eindigt deze geschiedenis nu voorloopig: de heer was boos; het publiek was weg; het paard was mank.

Onze verstandelijke verlichting in Noord-Holland is een andere naam voor: veel verstandelijke duisternis. Dat blijkt niet enkel uit de „belezing" van manke paardepooten. Weet gij wel, wat gebeurt, wanneer precies op het middernachtelijk uur iemand zekere brug over zekere vaart in zekeren NoordHollandschen polder overgaat? Het is een oud geloof, dat hij dan door onzichtbare handen van de brug af in de diepte getrokken wordt. Natuurlijk vertellen de menschen in den polder u de oude sage slechts spottenderwijs. Maar onlangs kwamen buurman Spruit en zijn vrouw van een bruiloft in het naastbijgelegen gehucht 's avonds aan de brug, toen juist de klok van een verwijderden dorpstoren twaalf uur begon te slaan. Buurman bleef vóór de brug wachten. „Even laten uitslaan , waarschuwde hij zijn vrouw. „Och, onzin, Spruit!" riep zij lachend, en wilde voortstappen. Doch buurman hield haar tegen, terwijl hij antwoordde: „Ja, onzin, moeder,

natuurlijk, maar Maar het hoeft niet". — Weet

gij wel, wat gebeurt met een kippenei, dat door de hen gelegd is op Witten Donderdag, indien gij dat