is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overige onweersprekelijke waarheid vindt toch bij mevrouw geen genade.

Het is een aardig feit, waarvan de verklaring op het gebied der zielkunde thuisbehoort, dat uitgaande Amsterdammers van den middenstand zich geheel anders gedragen, wanneer zij hun stad naar het noorden verlaten, dan wanneer zij haar uittrekken naar het westen of zuiden of oosten. In Kennemerland en in Gooiland geven zij zich een houding van voornaamheid, en zoeken naar deftige boekenwoorden, om hun indruk van het natuurschoon te uiten. In Noord-Holland wandelende nemen zij daarentegen hun dienstbode en hun kruier op derzelver uitgaansdagen tot voorbeeld voor hun wijze van doen. Niets dan een zielkunde-verschijnsel, zooals ik reeds zeide. Het hoofdstuk der zielkunde, waaronder dit verschijnsel valt, is dat: „over de zucht tot nabootsing". In Bloemendaal en in Bussum leenen zij, voor den duur van hun buitendag, de gelaatsuitdrukking en de manieren, die zij waarnemen bij de villabewoners, welke zij in hun veranda's aan de thee zien. In Noord-Hollands weidedreven echter wonen de menschen, welke mijnheer alleen kent uit den man met den groenen zak met groote ringen over den schouder, die wekelijks op zijn kantoor komt met monsters erwten of voer, en mevrouw enkel uit den deur-leverancier van haar boter, groenten of paling. En het is de onwederstaanbare nabootsingsduivel, die, zoodra zij de voeten op Noord-Hollandschen