is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat zal hij blij zijn, te ontdekken, dat het toch wel kan, wat hij altijd zegt, dat nooit kan....

Plotseling viel de burgemeester uit: „Wat? Ieder, die wil, kan mijn verbod toch immers op de secretarie van Broek in Waterland vinden? Leenen? Terwijl u heel goed weet, dat de trekschuit op Broek, waarmee u het mij alleen zou kunnen terugzenden, niet meer vaart! Geef hier! riep hij zeer toornig, en rukte mij het papier met groote heftigheid uit de hand.

De schrik over de onverhoedsche woede des burgemeesters deed mij een hevigen schok door het lichaam vliegen en de oogen wijd opspalken. Toen ik mijn ontzette blikken op den burgemeester van Broek in Waterland wilde vestigen, was hij nergens meer te ontwaren. Ik zat, zoo recht als een paal, eenzaam in de maneschijn op de bank aan den Singel.

Bij het huiswaarts wandelen was ik nochtans zóó vervuld van de ontmoeting, dat ik mij voornam, den anderen dag naar den melkboer te gaan, en hem toe te roepen: „Thomas, het kan wèl! Het bewijs ligt op de secretarie te Broek! De burgemeester van Broek in Waterland die een spook is ....

Den anderen dag heb ik dat echter toch niet gedaan. In den geest hoorde ik Thomas immers reeds de bevoegdheid van oude spoken tot mede spreken in het maatschappelijke vraagstuk van den hedendaagschen tijd wraken. En ook in de toekomst zag