is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een eindje op zij gaan ? Maar als Bartel in den weg liep of stond, gingen zijzelf altijd, met fijngevoelig ontzien van zijn vrijheid, een eindje op zijde, zooals dat betaamt jegens een kind van den huize.

Waar is een weemoed, aan dien weemoed gelijk, met welken onder ons een zoon des gezins wordt aangezien in de dagen, wanneer de kazerne als een beeld aller verschrikkingen dreigend haar zwarte schaduw werpt over en in het ouderlijke huis? Offer, door Mars ons straks wellicht van het hart gescheurd, tijdens de uren, waarin het uw bestemming ware, met de spade in de hand te arbeiden aan het vruchtdragende werk van het slooten greppelen, zult gij, den polsstok in 'de hand, gedwongen worden tot de nuttelooze inspanning van het slootjespringen, en dergelijke gewichtigheden meer, zoowel met uw aanleg als met uw menschwaardigheid in strijd! En in de avondstonden, die gij placht te besteden aan belangrijke gesprekken met de buurtmakkers op den weg, zult gij eenzaam zitten op den rand van uw brits, terwijl het heimwee naar het grasgesuis en het kikkergekwaak en de vier forsche avondboterhammen, door moeder gesmeerd, u het gemoed verteert! Dit alles gaat ons droevig door het hoofd, terwijl wij onzen Bartel aanblikken, als hij loten moet.

En de Zondagavonden! Wat zullen dat wreede avonden voor den gedwongen krijgsman zijn! Het is op die avonden, dat de Noord-Hollandsche knaap zijn uitverkorene bezoekt. Het is waar, dat hij,