is toegevoegd aan uw favorieten.

Noord-Hollandsche menschen en dingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedurende het nederzitten in den familiekring zijner beminde, aan zijn meisje nagenoeg geen aandacht schenkt, noch zij aan hem. Maar dat is slechts schijnbare koelheid, en ieder in den kring om de tafel weet dat wel. Het wachten is op het oogenblik, waarin vader, moeder en overige huisgenooten der verloofde deerne zich ter ruste hebben begeven. Dan, tezamen achtergelaten, blazen de gelieven de lamp uit. En nu, in het rijk der fantastische schemering, houdt de godin der min haar intocht, en heerscht in het vertrouwelijk donker, totdat de nacht op zijn geluidlooze wieken reeds voor een aanmerkelijk deel is voorbij gevlogen. Indien wij onzen Bartel, als hij loten moet, meewarig aanstaren, het is almede, dewijl wij hem beklagen ook over de verstoring, waarmede het lotelingnummer zijn Zondagavond-heil bedreigt.

Tegen dit alles weegt geenszins op wat gij, brave krant, ons laatst in een anders heel mooi stukje voorhieldt: dat het vaderland den dienst onzer zonen behoeft, en daarop recht heeft. Het is over het algemeen niet noodig, den Noord-Hollander vader landschen zin te leeren. Doch het staat bij ons zoo: indien wij ons vaderland beminnen, wij beminnen meer onzen Bartel. En dat is zoowel uit menschkundig als uit zielkundig oogpunt redelijk.

De bewoner van Neerlands noordwestelijk uitsteeksel is in geenen deele een onvaderlandsch mensch. In de steden en dorpen langs de Zuiderzeekust leeft