is toegevoegd aan uw favorieten.

De psychologie der kleutertaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(motorische ontwikkeling); immers hoe vaker bepaalde spiercontracties worden herhaald, hoe vlotter en gemakkelijker ze gaan verloopen.

Het aantal en de verscheidenheid van de geartikuleerde klanken in dit tijdvak is meestal buitengewoon groot. In normale omstandigheden beschikt de kleine in het vierde kwartjaar over alle klanken, die hij later noodig zal hebben; bovendien nog over 'n massa andere, die in de omgeving van het kind niet gesproken worden en daarom later weer verdwijnen. Zonder twijfel wijzen deze laatste spreekprodukten, die hun ontstaan niet danken aan navolging, op de groote vatbaarheid voor ontwikkeling van de aangeboren spraak-potentie.

Wat de opeenvolging der verschillende spraakklanken betreft, de klinkers gaan in den regel aan de medeklinkers vooraf. Naast den neutralen vokaal, de toonlooze e (a), die we den „Naturlaut" zouden kunnen noemen, verschijnt het eerst de a. in z n verschillende schakeeringen; we konden dit a priori verwachten, daar bij het maken van dezen klinker de diverse artikulatie-organen, tong, lippen, enz., wel den meest indifferenten stand innemen. Zooals echter uit tal van onderzoekingen blijkt, is de volgorde der overige vokalen individueel zeer verschillend. — Al lang vóór de zesde maand heeft de kombinatie van de oorspronkelijke klinkers, zoowel onderling als met verschillende medeklinkers, plaats. In vele gevallen werd waargenomen, dat de lipletters m, b, p het eerst optraden en wel bijna steeds als begin-konsonant, niet aan het eind. Niet zelden echter vertoonen zich ook reeds zeer vroeg, dikwijls zelfs vóór de labialen, de keelklanken k, ch en g, terwijl in sommige gevallen de liquida r en / eveneens reeds bij het begin van de brabbelperiode werden opgemerkt. Zoo o. a. bij Günther en Eva Stern, die voortdurend herhaalden erre erre met diepe keel-r; idem bij „Keesje". Dat labio-dentale klanken als d, t, z, s voorloopig niet korrekt kunnen worden geartikuleerd, spreekt vanzelf, daar de tanden ontbreken. Het prefereeren der lipletters, dat vaak werd gekonstateerd, verklaart Meumann aldus: „De konsonanten m, n, b, w zijn waarschijnlijk door de zuigbewegingen het best voorbereid. Als tweede oorzaak komt in aanmerking de invloed van het zien; de lipbewegingen en