is toegevoegd aan uw favorieten.

De psychologie der kleutertaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIERDE HOOFDSTUK. DE STAMELENDE DREUMES.

Iedere 1'/2-jarige dreumes is 'n stamelaar, d.w. z. bootst de woorden die hij van anderen hoort, in fonetisch opzicht niet korrekt na, maar radbraakt en verminkt ze op velerlei wijzen. Koek b v. wordt toet, Louise wordt Nouise, Lena wordt Teta. Zóó bont maakt het de kleine soms met z'n fonetische misgrepen, zóó sterk zijn z'n afwijkingen en vervormingen, dat alleen zij die dagelijks met hem omgaan, weten wat hij bedoelt, maar 'n vreemde uit kleuters „kromtaaltje" absoluut niets weet te maken, wanneer de begeleidende gebaren en de levendige mimiek van den broddelaar hem den weg niet wijzen.

Door stamelen verstaan we hier alle fouten tegen de uitspraak, die het kind nog minstens 'n paar jaartjes zal blijven maken, al zullen ze geleidelijk gaan verminderen. Indien het kind nog na het vierde jaar doorstamelt, eerst dan hebben de ouders reden zich ongerust te maken, want dan bestaat er gevaar, dat het normale stamelen, waarover we het in dit hoofdstuk hebben moeten, overgaat in het pathologisch stamelen. Het klankgebrekkige in de dreumestaai is dus geen ziekteverschijnsel, maar 'n symptoom van natuurlijken taalgroei.

De oorzaak van de hier bedoelde afwijkingen, als het weglaten, verwisselen of verminken van klanken, ligt dan ook niet, zooals wel 'ns beweerd wordt, in het orgaan, b.v. in 'n te dikke of te lange tong. Heelkundige operaties of andere expresse maatregelen zijn dus in normale gevallen geheel overbodig, ja zelfs schadelijk of minstens ongewenscht. Instrukties over stand en verrichtingen van bepaalde artikulatie-organen moeten voor den kleuter zoogoed als immer misplaatst heeten. Verondersteld, dat die aanwijzingen begrepen werden, — wat bijna nooit het geval zal wezen —, dan staat toch het spreekapparaat niet zóó volkomen onder de heerschappij van den wil, dat daardoor de juiste houding of werkzaamheid gewaarborgd wordt. Het kind kan ook dan 'n bepaalden klank niet juist voortbrengen, als het wéét, waarop het aankomt. Of men het al zegt