is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo'n ouwen man 'ns gezellig praten ? En was je met pa en ma of waren er toevallig ouwere menschen op bezoek, dan zat je er altijd zoo'n beetje voor spek en boonen bij, omdat je zoo gauw uitverteld was en de anderen dan altijd begonnen te spreken over zaken of over den goeien ouwen tijd of over tante zus en neef zoo.. Nou, bij hun eigen thuis, kon je tenminste doen wat je wou, hoefde je niet den god-ganschelijken avond opgeprikt te zitten, en als Henri Meerhold kwam, dan gaf dat met-een 'n beetje leven in de brouwerij. Nee hoor, ze vond het zoo veel leuker; anders hadden ze er nu alweer gezeten in die lage achterkamer bij grootvader, waar 't op het eind van den avond zoo benauwd kon wezen en je oogen pijn gingen doen van den sigaren-rook...

Laurens, stil en in zich zelf gekeerd, volgde de redeneering van Emmy zonder ze eigenlijk woordelijk in zich op te nemen; z'n eigen gedachten vervloeiden met de hare. Doch opeens, de naam Meerhold bleef als haken in z'n gemijmer, werd niet meegevoerd met den gedachten-stroom. En toen Emmy even zweeg, vroeg hij haastig, verbaasd : „Meerhold...? Zou die komen van-avond?''

„Ja, ma zei er zoo iets van. Hij schijnt het haar zoo'n beetje in den mond gegeven te hebben om 'm voor van avond te vragen ... Hij had geklaagd, dat-ie zich altijd zoo alleen voelde met zulke dagen... Je weet hoe ma is, hè?'

„Och jawel, natuurlijk," zei Laurens gemelijk. Maar het zusje, getroffen door den toon, wendde het hoofd, bespeurde z'n wrevel ook in de wenkbrauw-fronsing, polste terstond:

„Vin jij 't niet leuk, dat-ie komt?"

„Nou 'n avond als deze had ik maar liever geen vreemde over den vloer gehaald," zei Laurens bits.

„Jij mag Henri niet erg, wèl?" dook Emmy naar den dieperen grond van z'n ontstemming.

„Ik ken 'm zoo weinig, 't Is geen kwaje baas, geloof ik," ontweek hij schouderophalend,

Doch het zusje, in de onbescheiden nieuwsgierigheid van haar achttien jaren, liet niet los, overlegde 'n vraag op den man af.

Ze liepen nu in de tot vertrouwelijkheid geëigende een-