is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En in haar opgetogenheid viel ze voortdurend in herhaling, Henriet, kwamen die zinnetjes terug als 'n refrein.

„Nou moest jij er 'n glaasje champagne bij schenken," kwam ze ook op-eens op de gedachte, om zich van hun kant niet onbetuigd te laten, „ja man, daar moest jij nou 'ns op tracteeren, hè."

Hermans wenkbrauwen trokken fronsend omlaag; weerzinnig plukte hij in z'n baard.

„Ik moet je eerlijk zeggen, ik wou dat restantje champagne, dat nog in den kelder ligt, voor 'n feestelijker gelegenheid bewaren."

„'t Is maar 'n aardigheid. Aan twee flesschen hebben we immers genoeg," drong Henriet aan.

Maar Leyter verschoof de beslissing naar het eind van den avond, wou het van de stemming af laten hangen: goed hoor, hij zou nog wel 'ns kijken. En intusschen overwoog hij, of hij dan in 's hemels naam maar niet'ns royaal zou zijn, al was 't toch eigenlijk al te gek, dat hij dit ramp-jaar met champagne ging besluiten. Van de Moët et Chandon, die overgebleven was van z'n zilveren bruiloft, nu twee jaar geleden bijna, — 'n flesch of acht was er nog wel van — kon hij misschien wel 'n paar flesschen missen, ofschoon hij ze veilig had weggesloten met het oog op de viering van andere feesten in de naaste toekomst... Suus' verloving naar alle waarschijnlijkheid, . Ja, tegenover die attentie van Meerhold kon 't wel niet anders of hij moest ook uit z'n slof schieten.

Met verbaasde ontstemming echter had Laurens mama aangekeken, toen ze met dat voorstel voor den dag kwam, doch na de halve toestemming van z'n vader was hij weer achter z'n krant weggedoken, z'n gedachten broeiend over die vreemde inconsequentie. . Hoe was 't toch gods-terwereld mogelijk van mama, wat 'n idiotisme nou weer. . . klagen over slechte tijden, praten van zuinig zijn en toch champagne willen drinken. En natuurlijk gaf pa toe ten leste, zoo ging 't immers altijd. . en dan morgen weer pruttelen, dat 't huishouden zoo duur was . .

Evenwel, onder de anderen was 'n ontspanning in zeggen en denken gekomen, waarnaar ze in tam-lieve gesprekken tevoren vergeefs hadden getracht en, als met telkens krachtiger