is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat 'n klimaat. Heb jij al ontbeten?" Hij patste de meegebrachte schoolboeken nijdig naast zich op tafel.

„Ja, ik ga weg ..."

„Nou al!? Je ben zoo vroeg tegenwoordig ... in't begin ging je altijd 'n paar trams later."

„Allemaal ijver," legde Emmy uit.

„Nou 't is mooi hoor. Maar je kan me nog best 'n kop thee inschenken," zei Laurens, lusteloos 'n stoel onder zich schuivend.

„Heusch niet, ik heb geen tijd..."

„Och kom ; ik mors eeuwig en altijd met dien stommen trekpot."

Maar Emmy was de kamer al uit, riep aan de trap naar boven, naar haar ouders, dat ze wegging en als in vrees nog opgehouden te kunnen worden, repte ze zich het huis uit en de straat op. Laurens, alleen, de handen in de zakken, den rug aangedrukt tegen de stoelleuning, staarde met afwezigen blik naar het desolate buiten in onwillige werkeloosheid. Z'n gedachten wrevelden opstandig tegen het dagdagelijksche : het weer, het leven thuis en op school. Moestie weer zelf z'n boterhammen maken, z'n thee inschenken... 't leek wel 'n hotel tegenwoordig, waar ieder aanzat, als-t-ie wou, aan de ontbijttafel, voor zich zelf zorgde en 'm weer smeerde . .. verdomd ongezellige boel... Ook 's avonds. De ouwe heer tot laat op kantoor, Jacob uit met de vrienden, Emmy naar den avondcursus op de Academie... Dat was toch den laatsten tijd zoo geworden... vroeger was er toch veel meer huiselijkheid, hadden ze dikwijls gezellige winteravonden ... Of verbeeldde hij zich dat maar, omdat-ie, als kleine jongen, gauwer tevreden was .... met 'n handvol pepernoten en 'n ganzenbord....? Toen kwamen er nog wel 'ns vriendinnetjes van Emmy, vrienden van hem.. 't was allemaal uit. Er was geen tijd meer voor avondjes. . geen tijd en geen lust en geen geld.. Ze zaten allemaal te vossen voor examens en ze waren niet meer tevreden met pepernoten .. Och ja, maar in die partijtjes zat toch eigenlijk het ware genoegen niet. Zonder dat moest 't toch ook gezellig, knus kunnen wezen... maar juist dat iets, dat je 'n gevoel van warme veiligheid gaf, het begon hoe langer hoe meer te ontbreken ..