is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meneer De Borgas, 'n ingenieur, die, zei men — maar 't leek 'n fabel — 'n fortuin gewaagd had aan proefnemingen om z'n motoren te verbeteren, thans echter er was en schatten verdiende. Overigens hing er 'n zekere geheimzinnigheid over de familie De Borgas, of beter, de Schiedammers fantaseerden die om ze heen. Het feit, dat het groote, oude huis op de Korte Haven gekocht was voor 'n betrekkelijk hoogen prijs bewees hun rijkdom — aan de restauratie, welke buitengewoon oordeelkundig geschiedde, werd 'n klein kapitaaltje besteed — maar verwekte ook diepe, soms afkeurende verwondering. Men begreep niet, wat de menschen bezielde om zooveel kosten te maken aan dat ouwe, holle huis, dat daarenboven op 'n doodschen stand stond. Doch voor de nieuwe fabriek had men niets dan lof; de fabriek beloofde grandioos te worden, reusachtig de werkplaatsen met kolossen van schoorsteenen en kostbaar-ingerichte kantoorgebouwen. Het verwekte in de stad verwachtingen van nieuw, krachtig leven.

Het had Leyter aanstonds spannend-verheugd, toen hij hoorde, dat die ingenieur De Borgas z'n overbuur zou worden ; hij verlangde naar de kennismaking met dezen in alle geval energieken man, geloofde in 'n stalenden invloed van 'n eventueelen omgang met hem. . Nu, eindelijk, bleek de familie gearriveerd.

Jacob ondertusschen was z'n vader met nieuwsgierige vragen vóór, wou van alles weten : of 't nette lui en, of er aardige 'meisjes aan huis waren, of ze iets zouden zijn voor de conversatie en zoo meer, doch Laurens moest, wat kregel, antwoorden, dat-ie dat allemaal nog niet weten kon. Hij had den jongen De Borgas nog maar even gesproken, was niet eens met hem naar huis gegaan. Nou maar, als Jacob 't zoo graag weten wou, zou hij wel 'ns informeeren, hoor.

„Wel ja," zei Jacob spottig, „dat moet je maar 'ns doen, vooral naar de afdeeling dames. Misschien is die jongeheer wel 'n paar knappe zusjes rijk. We kunnen nog best 'n sieraad op de korte Haven gebruiken; 't zou ons uitzicht verhoogen; wat zegt u papa?"

„Nou, voor mijn part," lachte nu ook Laurens en hij