is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

markt niet 'n kleine speculatie a la baisse zou wagen. Hij deed dat wel meer voor eigen risico en buiten weten van z'n vader, — onder de stiptste geheimhouding trouwens voor iedereen — door bemiddeling van z'n vriend Van Deumen, 'n jongen commissionnair. En meestal had hij daarbij ook wel geluk. Maar hij was ook voorzichtig, tevreden met 'n kleine winst. . 'n dertig, veertig gulden om er 'ns flink van uit te kunnen gaan. Van het kleine salaris, dat z'n vader hem gaf, kon hij z'n dure, royale fuif-leven niet bekostigen en daarom was hij met speculeeren begonnen. Doch de laatste maal was het hem nogal tegengeloopen, had hij het advies van Romont en niet z'n eigen inzicht gevolgd ; 't had 'm 'n honderd pop gekost en nog drukte hem dat verlies. Want hij had moeten leenen. . Meerhold had hem aanstonds zonder bedenking het geld gegeven en, ofschoon hij er nooit over sprak, nog minder maande, Jacob voelde zich toch steeds onaangenaam-afhankelijk van hem en daarom, hoe eerder hij z'n schuld af kon doen hoe liever, 'n Tijdlang echter had hij niets durven ondernemen, z'n zelfvertrouwen was weg, maar nu — na grondige informaties en lang wikken en wegen — leken hem de omstandigheden gunstig. . . Ja, hij moest maar weer 'ns 'n kleinigheid wagen... Besloten zocht hij Van Deumen op.

„Zoo, amice."

„Ah, Jacobus, wie geht's?"

„Nou, zoo'n gangetje. . 't Is stilletjes vandaag op de beurs, niet ?"

„D'r gaat weinig om."

„Doe jij niks?"

„Ik heb order voor elf gulden, maar ik heb niet kunnen koopen; ze houën nog al vast de heeren branders. Enfin, ik heb den tijd, morgen koop ik ze op m'n slofjes.

„Zou je denken?" Jacob diepte uit z'n zak n doos sigaretten, bood er Van Deumen een, stak ook zelf op en, achteloos 'n fijne, dunne rookpluim uitblazend, vroeg hij :

„Hoeveel stukken moet je hebben?"

„Vier-en-twintig, begin volgende week leveren.

„Nou, noteer ze dan maar van mij."