is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Goed," zei Van Deumen, maar hij keek toch lichtelijk verwonderd, voelde zich overvallen. „Privé-zaak ? "

„Ja," antwoordde Jacob met 'n strak gezicht. „Zorg, dat ik er wat aan verdien hoor. Bonjour."

Tusschen de verslonken groepjes, die vreemd-doelloos, verspreid leken achter te blijven in de hooge wijde beurshal, doch die wachtten op het bekend worden van de beursnoteeringen, slenterde hij terug naar z'n vader, uiterlijk onverschillig, maar innerlijk met 'n beklemd gevoel. Nu de zaak afgehandeld was, geloofde hij op-eens, dat het toch niet verstandig was geweest, hij had misschien beter gedaan met nog 'n dag te wachten. Enfin, er was niet meer aan te veranderen... Hij zag z'n vader in eenigszins druk gesprek met Grevelink en Van der Park, de andere leden der beurscommissie uit de branders, die met hun drieën de officieele moutwijn-noteering vast stelden en wat geagiteerd, dacht hem, riep z'n vader hem aan :

„Heb jij ook gehoord, dat er iets gedaan is voor elf gulden ?"

Jacob veinsde verrassing. „Elf gulden is biedend, maar of er voor verkocht is, weet ik niet."

Andere branders, in spanning, groepten bij de beurscommissie.

„Van Deumen heeft er voor gekocht," bevestigde er een.

„Dat zeggen ze tenminste."

„Zeggen ze, zeggen ze ..." driftigde Grevelink en met groote, nijdige passen stapte hij naar Van Deumen toe; doch even later kwam hij neerslachtig terug, 't Was waar, zei hij dof.

„Dan moet de noteering omlaag," besliste Van der Park.

„Ja, 't is jammer," stemde Leyter in.

Er ging 'n bedenkelijk gemompel door de brandersgroep. Weer was hun vasthouden vergeefsch geweest, misschien dom achteraf. Nu de noteering verlaagd was, zouden ze denkelijk morgen met moeite elf gulden kunnen bedingen.

„Wie heeft er voor verkocht ?" vroeg 'n stem met moeilijk onderdrukte minachting.

„Dat is niet bekend."

„Och," zei Jacob, „je heb altijd van die lummels, diie