is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongetrouwde heeren, die hem niet goed genoeg vonden voor zoo'n mooie, elegante, zij het dan ook wat koel-voorname schoonheid als Herman Leyters oudste dochter was. Wat echter niet belette, dat men op den dag der receptie met de hartelijkste handdrukken en van belangstelling vreugdige gezichten het jonge paar en de familie kwam geluk wenschen.

Het was dien vroeg-Maartschen Zondag 'n dag van stralende, zachtjubelende voorjaarsheid. Over het zwarte, stille Schiedam spande zich 'n glorie van goudig licht en puur luchte-blauw, dat in triumfeerende heerlijkheid de roetbesmuikte fabrieksstad verklaarde met feestelijke glanzen.

Het oude, blokkig-massale huis van Herman Leyter stond te fleuren in de milde zon en fleurig ook was het daar binnen van bloemen en groen, 'n Zomersche bloemen-tuin, zoo weelde-rijk, was de ruime salon, waarin receptie werd gehouden, overbloeid van rozen en seringen, 'n kostelijke schat van bouquetten en sierlijk gevulde manden, die vulden de kamer met ingetogen feestkleuren. Heel in de vroegte al waren de eerste bloemstukken bezorgd en den ganschen ochtend door waren ze aangedragen. En in den middag bewogen zich daartusschen de complimenteerende belangstellenden, 'n schier eindelooze reeks van ruischende dames en strak-zwarte heeren met handjes-geven en gebuig. In 'n hoek bij een der ramen, waarin de sofa was teruggeschoven, stond, in het stil-toonige licht achter den zwaren val van het pluchen gordijn, het jonge paar, Suze en Henri, tusschen papa en mama Leyter. Suus, slank en gracielijk in haar crême-tussorzijden japon, zag er wat moe-bleek uit, maar aldoor was om haar mond haar zeldzame, innemende glimlach en met ongedwongen vriendelijkheid bedankte ze voor de gebrachte gelukwenschen, stelde haar aanstaande voor, hield 'n goeden bekende 'n oogenblik aan den praat.

Maar Henri, met 'n kleine kleur-verhitting van nervositeit en inspanning — het ontbrak hem aan routine om zich los en makkelijk te bewegen in groote gezelschappen; de namen van de buitenstadsche familie en kennissen warrelden door z'n hoofd en herhaaldelijk moest hij tersluiks aan z'n meisje