is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

z'n zaak, hing met haar welig lichaam over de schenkbank van het buffet, meelevend met de algemeene spanning.

Jacob won. Hij wist niet meer hoeveel, doch zwaar voelde hij z'n vestzakje van het zilver-geld en, veilig opgeborgen in den binnenzak van z'n jasje, wist hij 'n bankbillet van veertig gulden. En ditmaal voelde ook hij zich beneveld als in 'n roes, waarin al het rondomme verschimde en alleen het dunne, glij-gladde kaartenpapier en het zware zilvergeld van 'n tastbare werkelijkheid waren. Doch als 'n wrange, onafwendbare teleurstelling haakte ook in z'n dieper bewustzijn de gedachte, dat hij dit verworven, dierbaar geworden geld weer zou moeten afgeven aan Meerhold of de anderen om z'n schulden af te doen. En zoo groeide in hem tot onverzadiglijkheid de dorst naar meer. .. Totdat, op-eens, veranderde het spel; de bank won nu slag op slag. Als door 'n floers veronwezenlijkt, zag Jacob Meerholds blanke hand, waaraan de juweelen-ring, het engagementscadeau van Suus, pralend sterrelde, zoo dikwijls zij uitschoot naar het tafel-midden om de guldens en rijksdaalders saam te harken, zich uitstrekken en z'n inzet wegschuiven. Toch bleef hij, getergd en durvend, wijl het nog van de winst ging, hoog doorspelen evenals de anderen. Boekelhorst vooral, die opzwiepend, gillerig van nerveusen hartstocht bij elk spel z'n inzet verhoogde. Het was, als volgde hij in z'n onverwachts gekomen déveine, Meerholds voorbeeld, die met stoutmoedig blijven wagen de fortuin tenslotte toch in z'n voordeel had gedwongen.

Lodder-oogend, met 'n béte grijns bestaarde Boekelhorst af-en-toe het stapeltje zilver-en goudgeld, dat, als 'n te verdedigen schat, tusschen z'n op tafel rustende armen voor hem lag en dat sneller wegslonk dan hij het had vergaard. Nochtans, met starre koppigheid zette hij door, vertrouwende met spelers-bijgeloovigheid op z'n eindelijk geluk.

Het liep intusschen tegen twaalven, het sluitingsuur en in den kring der spelers waren gapingen gekomen. Gaandeweg hadden zich sommigen teruggetrokken, toen de kans keerde, zuinig op de enkele gewonnen guldens, die hun meesttijds-berooide beurs was rijk geworden.

Maar Jacob, in z'n roes, was gebleven, speelde met afwis-