is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er waren er die het zonder blikken of blozen bekenden — dat ze weinig of niets van hem hadden kunnen plukken en dat de arme Frits er op stuk van zaken het loodje bij had gelegd.

En zoo had Jacob af-en-toe stekelige opmerkingen in ontvangst te nemen aan het adres van z'n toekomstigen zwager en werd hem, zonder eenige dubbelzinnigheid, beduid, dat men Meerhold bij voorkeur niet meer in hun club zou zien verschijnen.

Na dien hartstochtelijken speelavond duurde het zelfs verscheidene dagen, voor de oude en ware animo in de club terugkeerde en, als tot bezinning gekomen, besloot men, in 'n vlaag van soliditeit en zelf-inkeer, zulk hoog gedobbel niet meer toe te staan en werd officieel 'n betrekkelijk laag maximum vastgesteld.

Maar Jacob, onder den eersten indruk van het gebeurde, had vooral de daarbij geopenbaarde, hatelijke trek in Meerholds karakter 'n beetje verontrust. Want met z'n au fond goedigen, maar lichtzinnig-zwakken, oppervlakkigen aard had hij 'n hart-grondigen afschuw van 'n dergelijk geraffineerd, tot het uiterste doorgedreven gesar en getreiter, den lust tot smadelijk vernederen. En zwaartillend, 'n oogenblik, had hij er over gedacht om Meerhold op 't ignobele van z'n spel met Boekelhorst te wijzen. Doch die indruk was weer spoedig vervlakt en met geen woord of zinspeling werd het voorgevallene ooit tusschen de zwagers aangeroerd ; de geschiedenis leek snel vergeten.

IV.

Van de jongelui, die geregeld het cafétje op den Dam bezochten, er speelden en vrijerige attenties bewezen aan Sofietje, had Jacob bij de zwart-oogige, dartele meid het meeste succes en, ofschoon de jonge Leyter z'n gescharrel met haar koel-zinnig als 'n tijdpasseering beschouwde, zonder eigenlijke verliefdheid, onder haar lichamelijke bekoring geraakte hij toch immer, wanneer hij met haar samen was in het kleine, schemerige kamertje achter de met reepen rood- en blauw glas versierde deur in het buffet. En haar