is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slanke, wat zwak-tengere jongen met 'n intelligent gezicht. Onder den smallen, rechten neus donsde reeds, met trots verzorgd, de eerste baardgroei als 'n flatteerend zwart veegje boven de resoluut-saamgeknepen fijne lippen en z'n donkere oogen, onder de strak-getrokken wenkbrauw, waren van 'n levendige, fel-scherpe uitdrukking.

In den beginne had Laurens hem 'n beetje vreemd gevonden, wat dweperig; hij wist soms niet precies, hoe-d-ie het met hem had, als hij de melancholieke schoonheid van Schiedam prees en van het lage, wijde polderland rondom. Het was op hun eerste wandeling geweest door de stad, 'n Februari-na-middag. Er hing 'n ijle, parel-lichtende grijsheid, die het stadsaspect uitwiesch tot peersig-blauwe klaarte en droom-stil waarde het leven langs de avondlijke grachten. In de wijde gaping tusschen de hooge wal-kanten, op de onbewogen effenheid van het water, donkerde de romp van 'n enkele schuit, spietsend de slank-scherpe mastpunt naar de dichte twijgen-wriemeling der oude kastanjes, die bogen hoog over de schoeiing en, silhouet-blauw, met 'n forsch lijn-gezwaai van hangende kettingen als 'n vreemd geweldig spinsel tusschen de ranke pijlers, overspanden de klepbruggen de haven-kloof, die afgrondelijkdiep de huizen-blokking als van-één spleet.

Toen, onder den indruk van die trieste schoonheid, die hij, zwijgend voortwandelend, ervoer, had Emmanuel Laurens zacht onder den arm gevat en hem even stil doen staan.

„Zeg 'ns, die grachten zijn hier toch allemachtig mooi, hoor," had hij, met iets als ontroering in z'n stem, geprezen.

Maar lacherig-verwonderd had Laurens hem toen aangekeken in niet begrijpen. Mooi? Vond hij't hier mooi..? nou hem frappeerde dat zoo niet. Maar 't deed hem plezier, dat-ie nou 'ns iemand gevonden had, die in Schiedam iets moois zag... iedereen schold de stad zoo heidens-leelijk, — de Schiedammers zelf net zoo goed, — dat je er licht toe kwam om 't mooie, dat er nog was, over 't hoofd te zien.

En de verbaasde ontstemming, die z'n woorden blijkbaar gewekt hadden bij z'n nieuwen vriend, was hem toen nog onbegrijpelijker dan diens enthousiasme. Want Emmanuel