is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Och ja... nou ja," zei Herman kalmeerend, ,,'t is lam.. . maar daar kom je wel weer door." Hij dronk met 'n groote teug z'n koffie leeg. Dit was tenminste 'n geval, waarvan je 't eind kon voorzien. . . 't eind, dat 'n gelukkige oplossing zou zijn, overdacht hij met montere berusting.

Betrekkelijk gauw had Laurens z'n zelf-vertrouwen herwonnen en z'n vrind De Borgas had hem tactvol daarin geholpen. Maar wat deze van hem verlangde, dat-ie gedurende de vacantie nu 'ns geen boek zou aanraken, maar dien vrijen tijd gebruiken om frissche lucht te happen in Gods mooie natuur en zoo z'n hersens en zenuwen wat rust te geven, Laurens vond dat toch wel 'n beetje kras, 'n beetje erg zorgeloos en onverantwoordelijk. Trouwens de enkele keeren, dat hij met Emmanuel was meegegaan, beu van het examengeblok en verlokt door het stralende lenteweer, had 'n zeker gevoel van onvoldaanheid, 'n vage onrust hem gehinderd, bijna de gansche wandeling. Maar vooral had hem daarna geïrriteerd het bijna vijandig-afkeurende geërgerde zwijgen thuis over dat uitgaan, de wrevelige verbazing over zooveel roekeloosheid. Tenslotte waren ook stekelige opmerkingen gekomen: of-t-ie al weer op z n lauweren ging rusten, t bijltje er bij neerlegde. . en zoo meer. En om nu, voor het vervolg, maar geen reden meer te geven tot dergelijke ontstemming, weerstond Laurens ook aan de verzoeking, toen, op 'n ochtend, Emmanuel hem kwam voorstellen 'n fietstocht te maken door het Westland. Nathalie ging mee en als z'n zuster Emmy lust had misschien. . .? 't kon heel genoegelijk worden. . . 'n ritje op hun gemak natuurlijk vanwege de dames en onderweg zouën ze wel ergens koffie drinken. Maar Laurens bleef standvastig; bekende eerlijk, toen de ander aldoor aandrong, trachtte te overtuigen :

„God kerel, hoe graag ik ook zou willen, 't gaat niet. . Ik zou thuis gedonder krijgen, als ik 'n dag geen spat uitvoerde. . . Ze keken me eergisteren al aan met gezichten als oorwormen, toen ik 't er ns voor n keer van genomen had. . . Ik heb nou eenmaal geen vacantie verdiend hè..