is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

teeken-academie geweest waren, daarover konden oordeelen. En gepikeerd liet Emmy haar toen maar verder haar gang gaan, al ergerde ze zich geweldig aan den conventioneelen, onaesthetischen smaak van Suus.

Over dit opgewekte en opwekkende zorgen voor de toekomst vol nieuwe levensverwachtingen echter, viel telkens neerdrukkend de gedachte aan het naderend levenseinde van den ouden grootvader. Niet dat z'n dood als 'n smartelijk verlies werd beschouwd, maar het feit van het sterven in de onmiddelijke nabijheid, in het eigen huis, in hun tegenwoordigheid misschien, met al het naargeestig-droeve daarna, het was de griezelige realiteit, die iederen dag dreigde. Het was de obsessie, die door het huis waarde en hen telkens min of meer ontstellend overviel. En zoo gebeurde het herhaaldelijk, toen de zieke zienderoogen in krachten afnam, dat het hooren naderen van het vreemde gerucht, dat altijd om den stillen, bleeken broeder was, het gedempte rok-geschuifel en het dorre kletteren der rozenkranskralen, hen als iets macabers ontstelde en ze plots in zwijgen, angstig naar de deur keken en wachtten op den doffen klop van z'n knekeligen vinger, die z'n zwarte verschijning aankondigde om den dood van grootvader te melden misschien. Maar voor den zieke zelf scheen de broeder 'n geruststellende vertroosting. Verkinderlijkt liet hij zich helpen en gezeggen door hem alleen. Henriet, als ze in z'n afwezigheid bij haar vader kwam zitten op de kamer, bij z'n bed, merkte telkens, hoe hij met onrust naar den terugkeer van den broeder uitkeek en z'n gezicht kalm-tevreden werd, wanneer hij hem hoorde komen.

Overigens zonder veel pijn of benauwdheid doofde het leven, dat geestelijk al onbewuster werd. Z'n kwellende angsten der laatste maanden waren vóór hem gestorven; hij lag nu vreezeloos en gelaten te wachten op het groote oogenblik. Toch kwamen er af en toe momenten, dat z'n geest weer opflakkerde; dan moest de broeder hem voorlezen, z'n meest geliefde hoofdstukken uit den bijbel en hij lag dan met gesloten oogen en gevouwen handen roerloos als extatisch te luisteren naar de donker-geklankte stem ; of wel hij liet Henriet roepen of Herman, bepraatte dan